zondag 31 juli 2016

Zomerreces.






Inmiddels is de quilt met deadline zover dat hij in de ring zit om gequilt te worden. Mijn doel tot zover is dus behaald. Ik vind het heerlijk om in de zomer een quilt door te pitten. Heerlijk in de tuin onder de parasol of mee naar de boot om daar lekker op het achterdek "te pitten".



Ook dochterlief heeft haar doel behaald voor de vakantie.




Zij is met een hele mooie cijfer-lijst geslaagd voor haar VMBO-T diploma.  Ze heeft het maar mooi even gefikst op haar manier en via haar eigen weg. Super trots!! En nu in september op naar Zwolle waar ze de opleiding Optiek gaat volgen aan het Deltion College.
Eerst nog even een paar weken vakantiewerk verrichten bij Specsavers en dan genieten van een wel verdiende vakantie.  



Zoonlief is met een keurig rapport over naar VMBO-T 3. Hij heeft zijn vakantiewerk er inmiddels weer op zitten, maar liefst drie weken meevaren met een duwcombinatie van 130 meter. En leuk dat ie het heeft gehad, helemaal enthousiast weer thuis gekomen. Maar nu lekker genieten van het water dichter bij huis. 






Inmiddels genieten wij lekker van de zomer, een echte Hollandse zomer met heerlijke warme dagen en dan weer fikse buien. Wordt er gebarbecued, een visje gerookt en heerlijk in de tuin genoten.                         
                                  

Op een van deze zomer avonden was er een prachtige volle maan te bezichtigen.

 

Dochterlief en ik zijn al jaren fan van dit prachtige prentenboek, dus natuurlijk moesten wij het ook even proberen.
                                                                 

Bijna gelukt. ;)






 
Iedereen nog een heerlijke zomer gewenst met leuke bezigheden en fijn zomer weer.

Groetjes en tot de volgende keer,
Brigitt@

donderdag 21 juli 2016

hard werken




Hier wordt  op dit moment, ondanks de hoge temperaturen, hard gewerkt. Ik heb een deadline en die hoop ik te halen. Vandaar dat er even geen blogjes komen en ook het blogjes lezen schiet er even bij in. 



Maar ik heb geen verkeerd plekje om te werken toch?  Ik verhuis lekker met de schaduw mee. 



En ook het gezelschap is heel aangenaam. Zit ik achter mijn Valentine dan ligt ze onder de tafel, sta ik bij de strijkplank dan ligt ze daar.  



Maar rij voor rij wordt het wel wat. Je ziet hem groeien en steeds mooier worden.

Ik ga snel verder. Alle stof is inmiddels gesneden, nu weer blokken tekenen op theezakjespapier.



Groetjes en tot de volgende keer,
Brigitt@
 

zondag 19 juni 2016

kuiken en quilt update



De kuikens zullen inmiddels wel al flink gegroeid zijn, ze zijn tenslotte al bijna 14 dagen oud. Helaas hebben we ze na de tweede dag niet meer gezien. 

                                    

De mannen hier hadden nog een vlonder in het water gemaakt, zodat ze konden uitrusten op het droge zonder gevaar. De eerste ochtend zag ik moeder eend met al haar 8 kuikens onder haar vleugels op het vlonder zitten, zo bijzonder. Die dag heb ik ze nog zien zwemmen in de sloot hierachter. Later heeft moeder eend het ruime sop gekozen. Ik hoop dat ze daarmee een juiste beslissing heeft genomen en dat haar kuikens allemaal groot worden.


De korf is inmiddels weer opgeruimd en ligt op zolder te wachten op een nieuw voorjaar. Hopelijk is de "kraamkamer"  haar goed bevallen en komt moeder eend volgend jaar terug. 



Een hele tijd terug hebben Paul en ik een workshop gevolgd. De heren maakten een eendenkorf en voor de dames lag er een halve korf klaar om een bloemstukje in te maken. Dit voorjaar had ik de halve korf voor in de tuin op de picknick bank gezet met bloemen. Omdat het toen 's nachts nog vroor, haalde ik elke avond de bloemen naar binnen, wat door poes enorm werd gewaardeerd. Sindsdien ligt poes elke namiddag in "haar" korf te slapen.
Zoals je zult begrijpen hebben de bloemen toen maar een andere bloempot gekregen. Dit is toch te lief.




En nu over naar de quilt update. In een volgende blog zal ik jullie laten zien waar ik op dit moment zo druk mee bezig ben. 



Maar dit weekend was ik even druk met de Sisters / Les Soeurs van Petra Prins uit het prachtige boek Promenade dans un jardin Hollandais. Begin 2014 kocht ik het boek bij haar en liet ik het signeren, toen nog niet wetende dat ik ooit les van haar zou krijgen. Zo gaaf, afgelopen week kregen we het cursus programma van Petra Prins in Zutphen voor het komend najaar. En laat zij nou net een workshop geven voor het middenstuk van de quilt Sisters. Deze quilt was afgelopen najaar een hit in quiltland onder de naam "zeuren". Heb toen ook nog even getwijfeld om te beginnen. Maar oh dat middenstuk, prachtig, maar best ingewikkeld zoals het in het boek staat beschreven. Dus jullie raden het al, ik heb me geen moment bedacht en me gelijk aangemeld voor de workshop in november. 


Gisteren alvast even geshopt in mijn eigen voorraad. En ik kan je vertellen dat dat best lekker is hoor. Want ja, bij quilten hoort niet alleen het lapjes aan elkaar zetten,maar ook lapjes verzamelen is een groot onderdeel van onze hobby, toch dames. 




Inmiddels ben ik er achter dat het verzamelen ook wel eens een nadeel heeft. Want laat ik nou net voor de rozet en de punten een lapje uitermate geschikt vinden, waar ik maar één fatquarter van heb en ik dus iets meer nodig ben. Vandaar hierbij mijn oproep, mocht er nog iemand zijn die dit lapje heeft en het wel aan mij wil overdoen, dan zou ik daar heel dankbaar voor zijn. 



Of misschien weet iemand waar het nog te koop is.  Dan hoor ik het heel graag. 





Maar voor nu gaat alles weer in een doos de kast in en mag het er half november weer uit. Ik heb er nu al zin in. 

Iedereen nog een fijne zondagmiddag toegewenst , ik ga snel verder met mijn project met dead-line.



Groetjes en tot de volgende keer,
Brigitt@

dinsdag 7 juni 2016

Puur geluk.

Even wat anders dan handwerk, dat komt een andere keer wel weer. 
Eindelijk na 22 jaar, elk jaar weer een eendenkorf in het water gezet te hebben, zat er dan toch echt een eend te broeden. 



Precies drie weken geleden zagen we haar zitten. 



Na drie weken zagen we gisteravond dit.






Vanochtend heel vroeg opgestaan, want ja om kwart over vijf kwam de zon op en je weet niet hoe laat moeder eend haar wekker heeft gezet. Niet om kwart over vijf dus. Tegen 7 uur kwam er beweging in de korf.



Pas na negenen verliet het eerste kuiken het nest. Het duurde daarna nog even voordat de andere 7 het ook aandurfden om het nest uit te vliegen/springen.






Dit had ik niet willen missen en dat ik vandaag een beetje brak zal zijn vanwege het vroege opstaan neem ik dan ook maar op de koop toe. Ik ga vanmiddag wel lekker met een handwerkje in de tuin zitten. 


Wie weet komt mama eend nog even langs met haar kroost om te melden dat alles goed gaat. Alhoewel ik wel bang ben dat er nog slachtoffers gaan vallen. Er zwemmen steeds 5 woerden om het spul heen en ook de buurkat is al gesignaleerd. 

Ik hou jullie op de hoogte.


Groetjes en tot de volgende keer,
Brigitt@

donderdag 10 maart 2016

Allemaal vierkantjes .....


Inmiddels liggen alle 216 vierkantjes geknipt en gesorteerd te wachten op een moment dat ik ze aan elkaar ga zetten. Het gaat de eindrand worden van de Worthing Downs quilt. Daarna moeten er nog 216 driehoeken geknipt worden volgens een strak schema. Oh wat wegen die laatste loodjes van zo'n top toch altijd zwaar hè. Je bent zo aan het einde dan al weer helemaal aan het denken over een volgend project, terwijl hij straks toch ook nog gequilt moet worden. En ja dan ga je weer verder met "prakizeren".
Ga ik hem echt helemaal met de hand quilten pffff. Hij wordt straks wel opgehangen, dan moet het wel goed en mooi doorgequilt worden. Zal ik hem laten doorquilten?, ach dat is best prijzig en is ie dan nog wel van mij? Nou ja gelukkig moeten al die 216 vierkantjes nog aan elkaar en dan nog al die driehoeken, nog veel tijd om na te denken dus. 






Ondertussen wordt er ook gewerkt aan andere vierkantjes, leuke gehaakte vierkanten. Wat is dit ook leuk om te doen, heerlijk 's avonds bij de houtkachel. Bijna zijn alle vierkanten klaar. 





Onder het haken, wordt er  gebladerd door het heerlijke boek van Di Ford, oh wat een moois weer in dat boek.  Prachtige quilts komen voorbij in de mooiste kleuren, of ik er ooit aan toe kom om er een quilt uit te maken weet ik niet, maar het wegdromen bij al dat moois is al heerlijk. 




Nu we toch in de vierkanten zijn, dan ook nog maar even de volgende vierkanten. Een tijdje terug voor mijn zus een paar leuke pannenlappen van Farmyard quilting gemaakt. 




Ze zijn zo leuk geworden, hier vonden ze het maar wat jammer dat ze weer weggingen. Maar het is toch ook zo leuk om zoiets cadeau te geven. 




En dan het Klossie, ik schreef er de vorige keer al over. Marijke van Atelier Hartendief heeft samen met haar dochter in eigen beheer een echte glossy uitgegeven, een quilt glossy. 



Het is een prachtig blad geworden, mijn complimenten voor het Klossie team. Ben dan ook best een beetje trots dat wij met onze quiltgroep in het eerste nummer mogen staan.  Vorig najaar deed Marijke in haar blog een oproep aan mensen die een bijzondere quiltgroep hebben. Ik heb toen, met toestemming van onze groep, een verhaal geschreven over onze groep. Al snel daarna kregen we te horen dat wij werden uitgekozen voor het eerste nummer, zo leuk. Of we ook nog even wat foto's wilden sturen, nou ja dat moest lukken toch. Een van onze mannen heeft prachtige foto's gemaakt en oh wat staan we nu toch allemaal leuk in de enige echte quilters glossy. 

Nou ik ga me nu eerst storten op mijn vierkantjes, welke, dat laat ik lekker nog even in het midden. 










Groetjes en tot de volgend keer,
Brigitt@







maandag 29 februari 2016

Kringloop mazzeltje




Vorige week zei Paul een keer, goh zullen we even naar het tuincentrum, je hebt nog een bloemetje te goed voor Valentijn. Ach ja lijkt me wel leuk, maar zegt ie dan wil ik ook graag even naar die nieuwe kringloopwinkel. Nou ja vooruit als ik hem daar een plezier mee kan doen. Dus wij op naar het tuincentrum en op de terugweg naar de kringloop. Bij het tuincentrum wat plantjes gehaald voor in de vensterbank, voor buiten is het nog wat te koud, komt nog wel. Daarna naar de kringloop. Bij binnenkomst loopt Paul al snel overal bij langs te strúnen en ik raak in gesprek met een mevrouw met een super lieve pup. 





Totdat mijn oog op iets valt. Dat zal toch niet waar zijn hè?. Nou niet te enthousiast worden, was mijn eerste reactie, want stel dat er nog over de prijs moet worden onderhandeld. Dus ik loop er langzaam naar toe, mijn hart begint al wel sneller te kloppen. Ik kijk in het koffertje en ja hoor, echt waar. Het is een Singer Featherweight en ook nog eens een hele mooie zag ik direct.  Ik kan je zeggen dat er dan heel wat door je heen gaat. Maar ik bleef rustig, eerst maar eens op zoek naar het prijskaartje. Keurig aan het handvat hing een kaartje met een prijs. Nou toen ik dat las, maakte mijn hart een huppeldansje en kon ik wel jubelen. Maar nog steeds bleef ik rustig, oh jongens wat zou ik goed in pokeren zijn. Ik zei tegen de verkoopster, goh wat een leuk Singertje, waarop Paul naar mij toe kwam en vroeg, een ECHTE.  Jazeker. . Nou zei Paul, dan krijg je die van mij cadeau, waarop de verkoopster zei, Goh dan heb jij een leuke dag vandaag. Van binnen moest ik lachen en dacht, nou dat weet ik wel zeker. Machine weer in de koffer en op naar huis. Onderweg heb ik wel honderd keer geroepen. Wauw wat een mazzel, wat een geluk. Thuis op de computer nagekeken van welke datum de machine is. Onderweg zat ik nog te dromen, stel dat ie nou ook nog van mijn bouwjaar is. Die droom werd snel opgelost, het machientje is van 14 februari 1955 heel veel jaartjes ouder dan ik dus. Zij kreeg dan ook de naam Valentine. Ze is tenslotte van 14 februari en ook nog eens mijn verlate valentijns cadeautje van Paul. 











Valentine is 4 jaar jonger dan mijn Mrs. Edith. Zij heeft een rechte scrollplaat en is minder sierlijk versierd. Er zit wel een heel handige maattabel op de naaiplaat,  het lichtknopje zit op een andere plek en er zit een Nederlandse handleiding bij. Zij is dus destijds voor de Nederlandse markt gemaakt terwijl Mrs. Edith voor de Amerikaanse markt is gemaakt.






 Ik had eens bij Francis op haar blog gelezen dat men vroeger condensators plaatste in de machine en/of voetpedaal en dat deze verwijderd moeten worden. Kijk maar even op haar blog, als je dan in de zoekbalk condensator typt kun je er alles over lezen. Paul gaat binnenkort deze uit het voetpedaal halen  en ook de bedrading moet denk even gemoderniseerd worden. Maar verder is het machientje helemaal perfect en super schoon. Zoals je op de foto van de onderkant kunt zien. 







Afgelopen week heb ik haar geprobeerd. In eerste instantie draaide steeds de draad om  het spoelhuis, ik kon maar niet bedenken wat er aan de hand kon zijn. Na even googlen en een berichtje naar Francis, kwam ik erachter dat de naald er verkeerd om in zat. De platte kant zat naar rechts en deze moet naar links. En ja hoor toen deed ie het perfect, na ook nog even de draadspanning aangepast te hebben. 






Machientje is verwend met overal een drup olie en toen kon ik er mijn eerste werkstuk op maken. Een lavendelzakje van Farmyard Quilting. Handig, want een lieve vriendin was jarig, dus had ik meteen een leuk cadeau.  





In de nette koffer zaten ook nog het originele olieflesje, tube naaimachine vet en een pakje naalden. In het  nog prachtige doosje zitten verschillende voetjes. En oa. een veertje. In eerste instantie was ik bang dat deze ergens uit was geraakt en dat de machine niet meer zou werken. Ik heb toen Mrs Edith netjes uitgekleed en ernaast gezet om te kijken of ik een verschil kon vinden. Maar ze zagen er beide perfect hetzelfde uit. Nou hoofdbrekens om te kunnen bedenken waar deze veer zich dan in de machine behoorde te bevinden. Lang leve Google. In Amerika kun je nog heel veel onderdelen vinden en dus oa ook deze veer. Hij werd spoolpin spring genoemd, daarop gegoogeld en toen kwam onderstaand plaatje tevoorschijn. 

Afbeeldingsresultaat voor spool pin spring

Je zet hem dus op de pin waar het klosje garen ophoort, daaroverheen komt dan je klosje garen, dit voorkomt het rammelen van je klosje garen tijdens het naaien. Dat zelfs deze er nog bij zit, geeft wel aan dat de vorige eigenaresse of heel zuinig is geweest op haar Singertje of dat ze haar erg weinig heeft gebruikt. 

Dit was dus een kringloop mazzel die je waarschijnlijk maar één keer in je leven meemaakt. Dit soort machientjes zijn gewoon in Nederland zeer zeldzaam en om dan zomaar een tegen te komen in deze perfecte staat is een echt geluksmomentje.

Maar mocht je nu ook eens op een Singer Featherweight willen naaien of er over nadenken er een aan te schaffen dan is het misschien leuk te weten dat Francis heel graag naar Friesland komt voor een workshop. Zij kan dan een aantal machientjes meenemen zodat  je ook eens een werkstukje kunt maken op zo'n geweldig machientje. En heb je al een Singertje en lijkt het je leuk om te leren hoe je je machientje moet onderhouden, ook dan kun je meedoen. Bij voldoende aanmeldingen kunnen we in overleg een datum prikken. Dus schroom niet en doe een berichtje naar  mij . 






Ik ga nu eerst maar eens tossen, om uit te maken achter welke Singer ik mij vandaag ga vermaken.


Groetjes en tot de volgende keer,
Brigitt@